26 Kasım 2015 Perşembe

Merhaba Dostlar...



Uzunca bir aradan sonra tekrar merhaba. Blogunu ozlemedin mi diyen dostlarıma vereceğim yanıt , evet artık özledim ama bu geçen süreçte bile isteye ugramadim. Blogun başına oturunca içimdekileri bir mektup yazarcasina dökmeye başlıyorum elimde olmadan, o zaman da konuyu bir şekilde babama getiriyorum ve tekrar yaşıyorum her aciyi, tıpkı şimdi olduğu gibi :( Zaman zaman sizleri sıkmaktan ,çok abarttigimi düşünürler diye yazmaktan kaçtığım oldu, yazmadigim zamanlarda ise kendimi kötü hissettim, hayat onsuz nasıl normal surecine dönecek diye... Ama dönüyormus, tüm acılar zamana ayak uyduruyormus. Oluyormuş da o hüzün kuşu varya artık kalbinizin orta yerinde bir kafes yapmış kendine, daimi misafiri oluyormuş yüreğinizin. Olsun ben onun hüznünü de seviyorum, artık onunla yaşamayı öğrettim kendime. 

 Artık babacığıma ihanet ediyormusum gibi gelmiyor, artık iç huzurum, gönlüm el verdigince buralardayım.  Yayınlamam gereken çok post birikti.Yakın zamanda tekrar burada olacağım.  Simdilik hoşçakalın sevgili dostlarım. 






2 yorum:

  1. Canım yeni postlarını heycanla bekliyorum.İyiki yeniden aramızdasın.Yaşadığın acı zor tarifsiz.Ama hayat ve zaman bu acıları zamanla azaltıyor.Babacığında böyle olsun isterdi eminim.Sevgiyle kal

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim Gülşahcim, Yasama sevincini bana aşılayan, herseye sevgi ve saygiyla bakmayı, hayattan zevk almayı ogreten kişidir babam. O yüzdendir ki , evet o da oyle isterdi. Kocaman öpüyorum seni♡♡♡

    YanıtlaSil