Heyyyy döndüm şekerler. ..

          Özledim hepinizi, yahu insan nasıl özler sadece netten tanıdığı arkadaşlarını bilmiyoru m ama ben özledim işte burada insan kendi oluyor ve kendini çok iyi dile getiriyor, kendiyle dertlesirken sizlerle paylaşıyor en ince en duygulu en coskulu anlarını...Utanmiyor sıkılmiyoruz cunku burasi bizim günlüğümuz gibi...
Yani çok mutluyum bugünlerde, bahar geldi, evimde olmak çok güzel, yorucu olsada baharı karşılamak. Ankarada çok yoruldum.Kardesimin beklenen tarihten 2 gün once  gece yarısı suyu geldi, kostuk hastaneye.Hastane odasını süsleyip başladık beklemeye.Sezeryanyan yapacak olan kardeşime 4 saat sancı cektirdiler ve anestezide beyin sivisini kacirmislar, bos dengesi düştü, her spinalde olabiliyor bu ama Pelininkini  irkac seferde girmeye calisinca fazla eksilme olmuş,  biz eve ciktiktn 4 gün sonra tekrar baska özel bir hastaneye direkt beyin cerrahisine yatırıldık, 8 gun boyunca emziremedi ve hiç dogrulamadi.Korkunc günler yaşadık ama  artık herşey yolunda.Ben olanları cok kısa anlattım,  ama tavsiyem sezeryan yapmak isteyen genel anestezi alsın. Boyle bir riske asla girilmemeli.
Tabi herşey normale dönünce tatlı yorgunluklarda başladı. Aşağıdaki kareler kardesimin evinden dogum yapacaklara fikir olsun:))

   

Aslında o cupcake standina defalarca kekler yaptım,  masada pastalar  börekler  lohusa şerbeti hiç eksik olmadı, masanın bu hali artık gelen gidenin ardından yorgun düşmüş hali ...
Tamamen sizde kalacak olan enerjiye bağlı tüm yapabilecekleriniz:))
Ama ilk doğum olunca herşeyi guzel olsun kardesimin istedim ve icime de sindi doğrusu:)

Arada bebek uyurken keyif yapmadık degil,  bazen kendimizi de şımartmaliyiz degil mi?


Keyfiniz bol olsun tadiniz hic kaçmasın, sevgiler...

Ku vak vak vak...İpeğimin Kokoş Ördekleri :)

Tanrıya şükür iyileştim...Önce çocuklar hasta oldu sonra bana geçti.Hiç kimse istemez hasta olmayı ama ben nefret ediyorum.Çünkü hastayım yatayım dinleneyim iyileşeyim lüksüm yok maalesef,iki küçük cadı hasta olmama bile izin vermediler ne kendi hastalıklarını bildiler ne benimkini...Neyse geldi geçti ama hiç keyif huzur kalmadı bende.Bir huzursuzluktur bir miskinlik,isteksizliktir gidiyor bende,hadi hayırlısı:)

Martın yedisinde kızkardeşimin kızı dünyaya geliyor daha önce yaptığım kapı süsünde bahsetmiştim.Tabi daha önce gelmezse,zira sancılar başlamış hergün bir yetişemeyeceğim korkusu meşgul ediyor beynimi :)
Ben de cuma günü yola çıkıyorum Ankara'ya...

İpeğin odasına cici bici ördekçikler yaptım,bir tane de uyduruktan bir kavanoz baby shower masamızda çatal falan koymak için, bir de reçellik,şekerlik,limonluk ve tereyağlık yaptım doğum hediyesi olsun diye :)Onları da vernikleyip daha sonraki günlerde koyarım gitmeden.Yorucu bir ay beni bekliyor, ama tatlı ve mutlu telaşlar bunlar,Allah eksikliğini vermesin hiçkimseye.

Hoşçakalın, gününüz güzel geçsin, sevgiyle kalın...